Morfologia krwi to jedno z podstawowych i najczęściej wykonywanych badań diagnostycznych. Dzięki niemu można określić ogólny stan zdrowia badanego, zakażenia i inne stany chorobowe mogące być zagrożeniem dla zdrowia. Jednym z najważniejszych parametrów jest poziom białych krwinek (leukocytów), a wśród nich eozynofilów i neutrofilów.

Badanie jest niezwykle proste, polega na pobraniu niewielkiej ilości krwi (najczęściej z żyły w zgięciu łokcia). Jest też bezbolesne, niewielki dyskomfort związany jest jedynie z momentem wkłucia się do naczynia krwionośnego.

Morfologia krwi obwodowej jest badaniem, dzięki któremu można ocenić najważniejsze parametry dotyczące elementów morfotycznych krwi, czyli erytrocytów (czerwonych krwinek), leukocytów (białych krwinek) i trombocytów (płytek krwi). Po pobraniu krwi do badania morfologicznego krwi, można również wykonać badanie biochemiczne krwi.

Eozynofile - o czym świadczą ich wahania w badaniu krwi?

Eozynofile (granulocyty kwasochłonne) to jeden z rodzajów leukocytów (białych krwinek), czyli elementów morfotycznych krwi, których główną funkcją jest utrzymywanie odporności i ochrona organizmu przed patogenami. Stanowią 2-4% ogólnej liczby leukocytów, ich funkcja wiąże się ze zwalczaniem pasożytów jelitowych i regulacją reakcji alergicznych. Wartości referencyjne dla eozynofilów wynoszą: 50-400/ul lub 2-4%.

Zwiększenie liczby eozynofilów (eozynofilia) można zaobserwować w chorobach alergicznych (alergia, astma), chorobach płuc, zakażeniach (głównie pasożytniczych), kolagenozach, chorobach nowotworowych (chłoniaki, ostre bialaczki limfoblastyczne, ziarnica złośliwa, mastocytoza, przewlekła białaczka szpikowa i eozynofilowa, zespół mielodysplastyczny), w zespole Churga-Straussa i niedoczynności kory nadnerczy.

Eozynopenię (czyli obniżenie poziomu eozynofilów) stwierdza się we wstrząsie, w ciężkich posocznicach i w zaburzeniach hormonalnych wywołanych przez korę nadnerczy.

Neutrofile - jaki jest zakres normy? O czym świadczy ich poziom w badaniu morfologii krwi?

Neutrofile (granulocyty obojętnochłonne) stanowią najliczniejszą grupę leukocytów (60-70% ogólnej liczby białych krwinek), ich funkcja wiąże się z fagocytozą (wchłanianiem i neutralizacją obcych cząstek) - z tego względu zostały nazwane mikrofagami tkankowymi. Migrują w okolice stanu zapalnego w organizmie i powodują powstanie tam ropy.

Wartości referencyjne dla neutrofilów wynoszą: 1800-8000/ul lub 60-70%.

Zwiększenie liczby neutrofilów obserwuje się w takich schorzeniach, jak:

• ostre zakażenia bakteryjne,
• białaczki szpikowe,
• nadmiar kortykosteroidów przy nadczynności kory nadnerczy,
• reumatoidalne zapalenie stawów (RZS),
• dna moczanowa,
• urazy (stres),
• zatrucia (np. metalami ciężkimi, tlenkiem węgla),
• mocznica,
• śpiączka wątrobowa,
• stan po dużej utracie krwi.

Z kolei obniżenie poziomu neutrofilów ma zazwyczaj związek z obecnością takich chorób, jak:

• niedokrwistość aplastyczna,
• zakażenia wirusowe,
• choroby autoimmunologiczne.

oraz przy radio- i chemioterapii. Spadek poziomu neutrofilów może być spowodowany również przez pewne grupy leków.

Więcej na temat przygotowania się do badania, jego przebiegu i interpretacji na stronach temu poświęconych:

Opis badania - EOS (eozyno file, granulocyty kwasochłonne)>>
Opis badania - NEUT (neutrofile, granulocyty obojętnochłonne)>>